நன்றியுள்ள இருதயம் கசப்பை வெல்லும்

கசப்பு திடீரென வருவதில்லை. அது மெதுவாக வளர்கிறது — ஒரு ஏமாற்றம், ஒரு அநீதி, ஒரு பதிலளிக்கப்படாத ஜெபம். சிறிது சிறிதாக நமது பார்வை மாறுகிறது. நல்லது இருந்தாலும் நாம் அதைப் பார்ப்பதில்லை.

“எல்லாவற்றிலேயும் ஸ்தோத்திரஞ்செய்யுங்கள்; அப்படிச் செய்வதே கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் உங்களைக்குறித்துத் தேவனுடைய சித்தமாயிருக்கிறது.”

1 தெசலோனிக்கேயர் 5:18

“எல்லாவற்றிலேயும்” — “எல்லாவற்றிற்காகவும்” அல்ல

இந்த வேறுபாடு முக்கியமானது. பவுல் “எல்லாவற்றிற்காகவும் நன்றி சொல்” என்று சொல்லவில்லை. நோய்க்காக, இழப்புக்காக, துரோகத்திற்காக நன்றி சொல்லச் சொல்லவில்லை. அவை நல்லவை அல்ல.

அவன் சொல்வது “எல்லாவற்றிலேயும்” — அதாவது எந்தச் சூழ்நிலைக்குள்ளும். இருள் எவ்வளவு அடர்த்தியாக இருந்தாலும், அதற்குள் நன்றி சொல்ல ஏதாவது ஒன்று இருக்கிறது.

இது யதார்த்தத்தை மறுப்பது அல்ல. இது ஒரு தேர்வு — கசப்பு நமது பார்வையை முழுவதுமாக ஆக்கிரமிக்க அனுமதிக்க மாட்டேன் என்ற தேர்வு.

நன்றி எதை மாற்றுகிறது?

நன்றி சூழ்நிலையை மாற்றுவதில்லை. அது நம்மை மாற்றுகிறது.

கசப்பு நமக்கு இல்லாததை மட்டும் காட்டுகிறது. நன்றி நமக்கு இருப்பதை நினைவூட்டுகிறது. இரண்டும் ஒரே சூழ்நிலையைப் பார்க்கின்றன — வெவ்வேறு கண்ணாடிகள் வழியாக.

இன்று ஒரு பயிற்சி: மூன்று விஷயங்களை எழுதுங்கள் — இன்று நடந்த சிறியவை. காலைக் காபி. ஒரு நண்பரின் செய்தி. சுவாசம். சிறியது என்று நினைக்காதீர்கள்; கசப்பு சிறியவற்றைத்தான் முதலில் திருடுகிறது.