துன்பத்தின் நடுவிலும் மாறாத வாக்குத்தத்தங்கள்

துன்பம் வரும்போது நம் இருதயம் முதலில் கேட்கும் கேள்வி “ஏன்?” என்பதுதான். அந்தக் கேள்விக்கு வேதம் எப்போதும் பதில் தருவதில்லை. ஆனால் அது வேறு ஒன்றைத் தருகிறது — நிற்க ஒரு தரை.

உணர்வுகள் நம்பகமான வழிகாட்டி அல்ல. இருண்ட நாளில் நம் உணர்வுகள் சொல்வது: “தேவன் என்னை மறந்துவிட்டார்.” அப்போது நமக்குத் தேவை நல்ல உணர்வு அல்ல — உணர்வுக்கு வெளியே ஒரு உண்மை.

கீழே ஏழு வாக்குத்தத்தங்கள். இவை வலியை நீக்கும் மந்திரங்கள் அல்ல. இவை நங்கூரங்கள்.

1. அவர் கைவிடமாட்டார்

“நான் உன்னைவிட்டு விலகுவதுமில்லை, உன்னைக் கைவிடுவதுமில்லை.”

எபிரெயர் 13:5

இந்த வாக்குத்தத்தம் நமது நடத்தையின்மேல் நிபந்தனையாக இருக்கவில்லை. “நீ நன்றாக இருந்தால்” என்று இல்லை. அது அவருடைய தன்மையின்மேல் நிற்கிறது, நம்முடையதின்மேல் அல்ல.

நீங்கள் அவரை உணராத நாளிலும் அவர் அங்கே இருக்கிறார். உணர்வு இருப்பதற்குச் சான்று அல்ல.

2. அவர் நமது துக்கத்தை அறிகிறார்

“கர்த்தர் இருதயம் நொறுங்குண்டவர்களுக்குச் சமீபமாயிருக்கிறார்; ஆவியில் நருங்குண்டவர்களை இரட்சிக்கிறார்.”

சங்கீதம் 34:18

தேவன் தூரத்திலிருந்து பார்க்கிறவர் அல்ல. நொறுங்கும்போது அவர் சமீபமாக வருகிறார். இது நமது உள்ளுணர்வுக்கு எதிரானது — நாம் நொறுங்கும்போது அவர் விலகுவார் என்று நினைக்கிறோம்.

3. துன்பம் வீணாகாது

“அன்றியும், அவருடைய தீர்மானத்தின்படி அழைக்கப்பட்டவர்களாய்த் தேவனிடத்தில் அன்புகூருகிறவர்களுக்குச் சகலமும் நன்மைக்கு ஏதுவாக நடக்கிறதென்று அறிந்திருக்கிறோம்.”

ரோமர் 8:28

இந்த வசனத்தை கவனமாகப் படியுங்கள். “எல்லாம் நல்லது” என்று அது சொல்லவில்லை. துன்பம் நல்லதல்ல; துன்பம் துன்பமே. ஆனால் தேவன் அதைக்கூட நன்மைக்கு ஏதுவாக நெசவு செய்யக்கூடியவர்.

இதைத் துன்பப்படுகிறவரிடம் அவசரமாகச் சொல்லக்கூடாது. இது ஆறுதலுக்கான உண்மை, விளக்கத்திற்கானது அல்ல.

4. அவருடைய கிருபை போதும்

“என் கிருபை உனக்குப் போதும்; என் பலம் பலவீனத்திலே பூரணமாய் விளங்கும்.”

2 கொரிந்தியர் 12:9

பவுல் தன் “முள்” நீக்கப்பட மூன்றுமுறை வேண்டினான். தேவன் அதை நீக்கவில்லை. மாறாக அவர் கிருபையைத் தந்தார்.

சில நேரங்களில் பதில் “ஆம்” அல்ல, “இல்லை” அல்ல — “நான் உன்னோடு இருக்கிறேன்”.

5. இது நிரந்தரமல்ல

“அவருடைய கோபம் ஒரு நிமிஷம், அவருடைய தயவோ ஜீவனுள்ளமட்டும் இருக்கும்; சாயங்காலத்தில் அழுகை தங்கும், விடியற்காலத்திலே களிப்புண்டாகும்.”

சங்கீதம் 30:5

“தங்கும்” என்ற வார்த்தை — ஒரு விருந்தினர் இரவு தங்குவதுபோல. அழுகை ஒரு விருந்தினர், ஒரு நிரந்தர குடியிருப்பாளி அல்ல.

6. அவர் புதிதாக்குகிறார்

“கர்த்தருக்குக் காத்திருக்கிறவர்களோ பலத்தைப் புதிதாகப் பெறுவார்கள்; கழுகுகளைப்போலச் செட்டைகளை அடித்து எழும்புவார்கள்.”

ஏசாயா 40:31

“காத்திருத்தல்” என்பது செயலற்ற நிலை அல்ல. மூல மொழியில் அது ஒரு கயிற்றைத் திரிப்பதுபோன்ற படம் — நம் பலவீனத்தை அவருடைய பலத்தோடு பின்னிக்கொள்வது.

7. முடிவு எழுதப்பட்டுவிட்டது

“தேவன் அவர்களுடைய கண்ணீர் யாவையும் துடைப்பார்; இனி மரணமுமில்லை, துக்கமுமில்லை, அலறுதலுமில்லை, வருத்தமுமில்லை.”

வெளிப்படுத்தல் 21:4

இந்தக் கடைசி வாக்குத்தத்தம்தான் மற்ற ஆறையும் தாங்குகிறது. இன்றைய வலி இறுதிச் சொல் அல்ல. கதைக்கு ஒரு முடிவு உண்டு, அது நல்லது.

இந்த வாக்குத்தத்தங்களை எப்படிப் பயன்படுத்துவது

• உரக்கச் சொல்லுங்கள். இருள் நமக்குப் பொய் சொல்லும்போது, உண்மையைச் செவிக்குக் கேட்கச் செய்யுங்கள்.
• ஒன்றை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். ஏழையும் ஒரே நாளில் அல்ல. இந்த வாரத்திற்கு ஒன்று போதும்.
• எழுதி வையுங்கள். கண்ணுக்குத் தெரியும் இடத்தில் — கண்ணாடி, மேசை, தொலைபேசி.
• நேர்மையாக இருங்கள். “நான் இதை நம்ப விரும்புகிறேன், உதவும்” என்பதும் ஒரு உண்மையான ஜெபம்.

முடிவாக

தேவனுடைய வாக்குத்தத்தங்கள் சூழ்நிலையை உடனே மாற்றாமல் இருக்கலாம். ஆனால் அவை நம்மை மாற்றுகின்றன — நிலையற்ற தரையிலிருந்து நிலையான பாறைக்கு.

உங்கள் உணர்வுகள் இன்று என்ன சொன்னாலும், அவருடைய வார்த்தை மாறவில்லை. அது உங்கள் மனநிலையைப் பொறுத்தது அல்ல; அது அவருடைய தன்மையைப் பொறுத்தது.