பேதுரு: அலைகளைப் பார்த்தபோது மூழ்கினான்

அவர்கள் அங்கே இருந்தது இயேசு அனுப்பியதால்தான். “உடனே இயேசு தம்முடைய சீஷர்களைப் படவில் ஏறச்செய்தார்” (மத்தேயு 14:22).

இதைக் கவனியுங்கள். புயல் அவர்களுடைய கீழ்ப்படியாமையின் விளைவு அல்ல. அவர்கள் கீழ்ப்படிந்ததால் அங்கே இருந்தார்கள்.

சில நேரங்களில் நாம் நினைக்கிறோம், புயல் என்றால் நாம் வழி தவறிவிட்டோம் என்று. எப்போதும் அப்படியல்ல.

நான்காம் ஜாமம்

இரவின் நான்காம் ஜாமம் — அதிகாலை மூன்று மணிக்கும் ஆறு மணிக்கும் இடையில். அவர்கள் இரவு முழுவதும் படகில் போராடிக்கொண்டிருந்தார்கள்.

இயேசு உடனே வரவில்லை. அவர் மலையில் ஜெபித்துக்கொண்டிருந்தார், அவர்களை மறக்கவில்லை — “அவர்கள் அலைகளால் அலைக்கழிக்கப்படுகிறதைக் கண்டு” (மாற்கு 6:48). அவர் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்.

காத்திருப்பது கைவிடப்படுவது அல்ல.

“ஆவி” என்று அவர்கள் கத்தினார்கள்

அவர் தண்ணீரின்மேல் நடந்து வந்தபோது, சீஷர்கள் பயந்தார்கள். அவர்களுடைய விடுதலை வந்தபோது, அவர்கள் அதைப் பேயென்று நினைத்தார்கள்.

அவர் சொன்னார்: “திடன்கொள்ளுங்கள், நான்தான்; பயப்படாதிருங்கள்” (மத்தேயு 14:27).

“எனக்குக் கட்டளையிடும்”

“பேதுரு அவரை நோக்கி: ஆண்டவரே, நீரானால் நான் ஜலத்தின்மேல் நடந்து உம்மிடத்தில் வரக் கட்டளையிடும் என்றான். அதற்கு அவர்: வா என்றார்.”

மத்தேயு 14:28-29

பேதுரு அடிக்கடி கேலி செய்யப்படுகிறான் — அவசரக்காரன், வாய் பேசுபவன். ஆனால் இங்கே ஒரு உண்மை: அவன் ஒருவன் மட்டுமே கேட்டான்.

மற்ற பதினொருவர் படகிலேயே இருந்தார்கள். அவர்கள் மூழ்கவில்லை — ஆனால் அவர்கள் நடக்கவும் இல்லை.

பேதுரு படகைவிட்டு இறங்கினான். சில அடிகள் — யாரும் அந்த அனுபவத்தைப் பெறவில்லை.

பார்வை மாறியபோது

“ஆனாலும் காற்று பலமாயிருக்கிறதைக் கண்டு, பயந்து, மூழ்கும்போது: ஆண்டவரே, என்னை இரட்சியும் என்று கூப்பிட்டான்.”

மத்தேயு 14:30

“காற்றைக் கண்டு” — காற்று ஏற்கெனவே இருந்தது. அது புதிதாக வரவில்லை. மாறியது காற்று அல்ல; மாறியது அவனுடைய பார்வை.

இயேசுவைப் பார்த்தபோது அவன் நடந்தான். அலைகளைப் பார்த்தபோது அவன் மூழ்கினான். ஒரே கடல், ஒரே காற்று, ஒரே மனிதன்.

உடனே

“உடனே இயேசு கையை நீட்டி, அவனைப் பிடித்து” (மத்தேயு 14:31).

உடனே. ஒரு பிரசங்கம் இல்லை. “நான் சொன்னேனே” இல்லை. முதலில் கை, பிறகு கேள்வி: “அற்பவிசுவாசியே, ஏன் சந்தேகப்பட்டாய்?”

கவனியுங்கள் — இயேசு அவனை “அவிசுவாசி” என்று அழைக்கவில்லை. “அற்பவிசுவாசி” — சிறிய விசுவாசம். சிறியது என்றாலும் அது விசுவாசமே. அது பேதுருவைப் படகைவிட்டு இறக்கியது.

மேலும் மூழ்கும்போதுகூட பேதுரு சரியாகவே செய்தான்: அவன் கூப்பிட்டான். நீந்த முயலவில்லை; படகுக்குத் திரும்ப முயலவில்லை. அவன் கத்தினான்: “ஆண்டவரே, என்னை இரட்சியும்.”

அது ஒருவேளை வேதத்தின் மிகச் சிறந்த ஜெபம் — நான்கு வார்த்தைகள், மூழ்கும்போது.

இன்றைக்கு

உங்கள் சூழ்நிலை இன்று மாறாமல் இருக்கலாம். காற்று இன்னும் பலமாக இருக்கலாம்.

கேள்வி இதுதான்: நீங்கள் எதைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறீர்கள்?

மூழ்கினாலும் பரவாயில்லை — கை அங்கேயே இருக்கிறது, உடனே.