தானியேல்: சிங்கங்களுக்கு முன்பும் திறந்த ஜன்னல்

தானியேல் அப்போது ஒரு இளைஞன் அல்ல. பல அறிஞர்கள் அவனுக்கு எண்பது வயதுக்கு மேல் இருந்திருக்கும் என்று சொல்கிறார்கள். அவன் ஒரு அரசாங்கத்தின் உயர் அதிகாரி — மூன்று பிரதானிகளில் ஒருவன், விரைவில் முழு ராஜ்யத்திற்கும் மேலாக நியமிக்கப்படவிருந்தவன்.

அதுதான் பிரச்சினை.

குற்றம் கண்டுபிடிக்க முடியாத மனிதன்

மற்ற அதிகாரிகள் அவனுக்கு எதிராக ஏதாவது தேடினார்கள். ஊழல், கவனக்குறைவு, ஒரு தவறு — எதுவும் கிடைக்கவில்லை.

“அப்பொழுது அந்த மனுஷர்: நாம் இந்தத் தானியேலை அவனுடைய தேவனைப்பற்றிய காரியத்திலே குற்றப்படுத்தும்படி காரணம் கண்டுபிடித்தாலொழிய வேறே காரணம் கண்டுபிடிக்கமாட்டோம் என்றார்கள்.”

தானியேல் 6:5

இது ஒரு அசாதாரணமான சாட்சி. அவனுடைய சத்துருக்கள், அவனை வீழ்த்த முயன்றவர்கள், அவன் மீது ஒரு களங்கத்தையும் காணவில்லை. அவனுடைய ஒரே “பலவீனம்” அவனுடைய விசுவாசம்.

பொறி

அவர்கள் ராஜாவின் பெருமையைப் பயன்படுத்தினார்கள். முப்பது நாட்களுக்கு யாரும் எந்த தேவனிடமும் மனிதனிடமும் விண்ணப்பம் செய்யக்கூடாது — ராஜாவைத் தவிர. மீறினால் சிங்கக் குகை.

தரியு ராஜா கையெழுத்திட்டான். மேதிய பெர்சிய சட்டம் — ராஜாவால் கூட மாற்ற முடியாதது.

ஜன்னல்

தானியேல் சட்டத்தைக் கேள்விப்பட்டான். பிறகு என்ன செய்தான்?

“தானியேல்… தன் வீட்டுக்குப் போய், தன் மேல்வீட்டறையின் பலகணிகள் எருசலேமுக்கு எதிராகத் திறந்திருக்க, தான் முன் செய்துவந்தபடியே தினம் மூன்றுவேளையும் தன் தேவனுக்கு முன்பாக முழங்காற்படியிட்டு ஜெபம்பண்ணி ஸ்தோத்திரம் செலுத்தினான்.”

தானியேல் 6:10

மூன்று வார்த்தைகள் இந்தக் கதையின் இருதயம்: “முன் செய்துவந்தபடியே.”

தானியேல் ஒரு போராட்டத்தைத் தொடங்கவில்லை. அவன் ஒரு அறிக்கை வெளியிடவில்லை. அவன் எப்போதும் செய்ததையே செய்தான். ஜன்னல் ஏற்கெனவே திறந்திருந்தது. முழங்கால் ஏற்கெனவே மடங்கிப் பழகியிருந்தது.

நெருக்கடி எதையும் உருவாக்குவதில்லை

நாம் நினைக்கிறோம், நெருக்கடி வரும்போது நாம் தைரியசாலிகளாக மாறுவோம் என்று. ஆனால் நெருக்கடி குணத்தை உருவாக்குவதில்லை — அது குணத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.

தானியேல் அன்று தைரியசாலியாக மாறவில்லை. அவன் அறுபது வருடங்கள் அந்த ஜன்னலருகே மண்டியிட்டிருந்தான் — பாபிலோனில், அந்நிய தேசத்தில், யாரும் கவனிக்காதபோது.

அந்த ஆயிரக்கணக்கான தெரியாத ஜெபங்கள்தான் அந்த ஒரு நாளின் நிலைப்பாட்டைச் சாத்தியமாக்கின. நெருக்கடியில் நிற்பது, நெருக்கடிக்கு முன் கட்டியதன் மேலே.

உறங்காத ராஜா

தரியு ராஜா தன் சொந்தச் சட்டத்தால் சிக்கிக்கொண்டான். அவன் தானியேலை நேசித்தான், ஆனால் அவனால் காப்பாற்ற முடியவில்லை.

அன்றிரவு ராஜா சாப்பிடவில்லை, இசை கேட்கவில்லை, தூங்கவில்லை (தானியேல் 6:18). ஒரு விநோதமான சித்திரம்: குகைக்குள் இருந்தவன் தூங்கியிருக்கலாம்; அரண்மனையில் இருந்தவன் தூங்கவில்லை.

விடியற்காலையில் ராஜா ஓடிவந்து கூப்பிட்டான். பதில் வந்தது: “என் தேவன் தம்முடைய தூதனை அனுப்பி, சிங்கங்களின் வாய்களை அடைத்தார்” (தானியேல் 6:22).

ஆனால் எப்போதும் அப்படி நடப்பதில்லை

நேர்மையாக இருப்போம்: எல்லாச் சிங்கக் குகைகளும் இப்படி முடிவதில்லை. எபிரெயர் 11 சொல்கிறது — சிலர் “சிங்கங்களின் வாய்களை அடைத்தார்கள்”, மற்றவர்கள் “கல்லெறியுண்டார்கள்.” ஒரே விசுவாசம்.

தானியேலின் தைரியம் விடுதலையின் உத்தரவாதத்திலிருந்து வரவில்லை. அது ஒரு உறவிலிருந்து வந்தது. அவன் ஜன்னலைத் திறந்தது காப்பாற்றப்படுவதற்காக அல்ல — அவர் அவனுடைய தேவன் என்பதால்.

இன்றைக்கு

உங்கள் ஜன்னல் இன்று திறந்திருக்கிறதா? யாரும் பார்க்காத இந்த நாளில், நெருக்கடி இல்லாத இந்த வாரத்தில் — அங்கேதான் அடித்தளம் ஊற்றப்படுகிறது.