தேவனுடைய நேரம் ஒருபோதும் தாமதிப்பதில்லை

காத்திருத்தல் நமக்குப் பிடிக்காது. குறிப்பாக பதில் தெரியாமல் காத்திருப்பது. ஜெபித்து, ஜெபித்து, ஒன்றும் நடக்காதபோது — “தேவன் கேட்கிறாரா?” என்ற கேள்வி எழுகிறது.

“அவர் சகலத்தையும் அதினதின் காலத்திலே நேர்த்தியாகச் செய்திருக்கிறார்; உலகத்தையும் அவர்கள் இருதயத்திலே கொடுத்திருக்கிறார்.”

பிரசங்கி 3:11

“அதினதின் காலத்திலே” — இந்தச் சொற்றொடர் ஒரு உறுதியைத் தருகிறது. தேவனுக்கு ஒரு நேரம் இருக்கிறது. அது நமது நேரம் அல்ல, ஆனால் அது நேர்த்தியானது.

காத்திருத்தல் வெறுமை என்று நமக்குத் தோன்றுகிறது — ஒன்றும் நடக்காத இடைவெளி. ஆனால் விதை மண்ணுக்குள் இருக்கும்போது ஒன்றும் நடக்கவில்லையா? தெரியாத இடத்தில்தான் வேர் இறங்குகிறது.

தாமதம் மறுப்பு அல்ல

லாசருவின் கதையை நினைவுகூருங்கள். இயேசு செய்தி கேட்டு இரண்டு நாட்கள் தங்கினார் (யோவான் 11:6). மரியாளுக்கும் மார்த்தாளுக்கும் அது தாமதமாகத் தெரிந்தது — “நீர் இங்கே இருந்தீரானால், என் சகோதரன் மரித்திருக்கமாட்டான்.”

ஆனால் இயேசு தாமதிக்கவில்லை; அவர் காத்திருந்தார். ஏனெனில் அவர் செய்யப்போவது சுகமாக்குதலைவிடப் பெரியது.

நமது தாமதங்களிலும் அப்படியே இருக்கலாம். தேவன் மறுக்கவில்லை — அவர் நாம் கேட்டதைவிட நல்லதைத் தயாரிக்கிறார். ஆனால் அதற்கு நேரம் தேவை.

இன்று நீங்கள் எதற்காகக் காத்திருக்கிறீர்களோ — அது வெறுமை அல்ல. அது மறைவான வேலை.