விசுவாசம் என்றால் என்ன? எபிரெயர் 11-ன் ஒளியில்

“விசுவாசமாயிரு” — இது நாம் அடிக்கடி கேட்கிற ஆலோசனை. ஆனால் அது என்ன அர்த்தத்தில் சொல்லப்படுகிறது? கண்களை மூடிக்கொண்டு எல்லாம் சரியாகிவிடும் என்று நினைப்பதா? உணர்ச்சிவசப்பட்டு நம்பிக்கையை வலுக்கட்டாயமாக உற்பத்தி செய்வதா?

எபிரெயர் 11 இதற்கு மிகத் தெளிவான பதிலைத் தருகிறது. அது விசுவாசத்தை வரையறுக்கிறது — பிறகு அதை வாழ்ந்த மனிதர்களின் பட்டியலைக் கொடுக்கிறது. வரையறையும் உதாரணங்களும் சேர்ந்து ஒரு முழுமையான படத்தைக் கொடுக்கின்றன.

“விசுவாசமானது நம்பப்படுகிறவைகளின் உறுதியும், காணப்படாதவைகளின் நிச்சயமுமாயிருக்கிறது.”

எபிரெயர் 11:1

விசுவாசம் என்பது உணர்ச்சி அல்ல

இந்த வசனத்தில் இரண்டு வார்த்தைகள் முக்கியமானவை: உறுதி மற்றும் நிச்சயம். இரண்டுமே உணர்ச்சிச் சொற்கள் அல்ல — அவை சட்டப்பூர்வமான, உறுதியான சொற்கள். மூல மொழியில் இவை ஒரு ஆவணத்தின், ஒரு உரிமைப் பத்திரத்தின் மொழி.

அதாவது விசுவாசம் என்பது “நடக்கும் என்று நினைக்கிறேன்” என்ற நம்பிக்கை அல்ல. அது “இது ஏற்கெனவே உண்மை; நான் அதன்படி வாழ்கிறேன்” என்ற உறுதி. இது நல்ல உணர்வைப் பொறுத்தது அல்ல — சொன்னவரின் நம்பகத்தன்மையைப் பொறுத்தது.

இது ஏன் முக்கியம்? ஏனெனில் உணர்வுகள் மாறும். சோர்வான நாளில், நோயின் நடுவில், துக்கத்தில் — உணர்வு துணைக்கு வராது. ஆனால் விசுவாசம் உணர்வின்மேல் கட்டப்படவில்லை என்றால், அது அப்போதும் நிற்கும்.

காணப்படாதவை என்பது கற்பனை அல்ல

“காணப்படாதவைகளின் நிச்சயம்” — இங்கே ஒரு தவறான புரிதல் வரலாம். காணப்படாதவை என்றால் இல்லாதவை என்று அர்த்தமல்ல. காற்று காணப்படுவதில்லை; ஈர்ப்பு விசை காணப்படுவதில்லை. காணாமையும் இல்லாமையும் ஒன்றல்ல.

விசுவாசம் கண்களை மறுப்பதில்லை — அது கண்களுக்கு அப்பால் ஒரு உண்மை இருக்கிறது என்று அறிகிறது. அது தேவனுடைய வார்த்தையை, நம் கண்கள் தரும் தகவலைவிட நம்பகமானதாக ஏற்றுக்கொள்கிறது.

எபிரெயர் 11 காட்டும் மாதிரிகள்

வரையறைக்குப் பிறகு, ஆசிரியர் ஒரு நீண்ட பட்டியலைக் கொடுக்கிறார். இது ஒரு புகழ்மாலை அல்ல — இது ஒரு விளக்கம். ஒவ்வொருவரும் விசுவாசத்தின் ஒரு அம்சத்தைக் காட்டுகிறார்கள்.

நோவா: இன்னும் காணாத ஒன்றுக்குக் கீழ்ப்படிதல்

“இன்னும் காணப்படாதவைகளைக்குறித்து தேவனுடைய எச்சரிப்பைப் பெற்று” நோவா பேழையைக் கட்டினான் (எபிரெயர் 11:7). மழையே பெய்யாத ஒரு நிலத்தில், வெள்ளத்திற்காக ஒரு கப்பல். சுற்றியுள்ளவர்கள் என்ன நினைத்திருப்பார்கள்?

விசுவாசம் சில நேரங்களில் முட்டாள்தனமாகத் தெரியும். ஆனால் அது தேவன் சொன்னதை நம்பி, சாட்சி வருவதற்கு முன்பே செயல்படுகிறது.

ஆபிரகாம்: இலக்கு தெரியாத பயணம்

“எங்கே போகிறேன் என்று அறியாமல் புறப்பட்டுப்போனான்” (எபிரெயர் 11:8). இது விசுவாசத்தின் மிகக் கடினமான வடிவம் — வழி தெரியாமல் நடப்பது.

தேவன் ஆபிரகாமுக்கு வரைபடம் தரவில்லை; அவர் தம்மையே தந்தார். பெரும்பாலும் நமக்கும் அதுவே கிடைக்கிறது. முழு திட்டமும் தெரிந்தால் அது விசுவாசமாக இருக்காது.

சாராள்: தாமதத்தில் நம்பிக்கை

“வாக்குத்தத்தம்பண்ணினவர் உண்மையுள்ளவரென்று எண்ணினாள்” (எபிரெயர் 11:11). சாராள் சிரித்தாள் என்பதை வேதம் மறைக்கவில்லை. ஆனால் அவளுடைய சந்தேகம் இறுதிச் சொல்லாக இருக்கவில்லை.

இது நமக்கு ஆறுதல்: விசுவாசம் சந்தேகமற்ற நிலை அல்ல. சந்தேகத்தையும் மீறி தேவனை நம்புவதுதான் விசுவாசம்.

விசுவாசம் எப்போதும் விடுதலையில் முடிவதில்லை

அதிகாரத்தின் இறுதிப் பகுதி பெரும்பாலும் தவிர்க்கப்படுகிறது. சிலர் “ராஜ்யங்களை ஜெயித்தார்கள்”, “சிங்கங்களின் வாய்களை அடைத்தார்கள்.” ஆனால் அதே அதிகாரத்தில் மற்றவர்கள் “பரியாசங்களையும் அடிகளையும்… கல்லெறியுண்டார்கள்” (எபிரெயர் 11:36-37).

இரு பிரிவினரும் ஒரே விசுவாசத்தால் என்று வேதம் சொல்கிறது. விசுவாசம் எப்போதும் சூழ்நிலையை மாற்றுவதில்லை. சில நேரங்களில் அது சூழ்நிலைக்குள் நிற்கக் கொடுக்கும் பலம்.

“இவர்கள் யாவரும் வாக்குத்தத்தம்பண்ணப்பட்டவைகளை அடையாமல் மரித்தார்கள்” (எபிரெயர் 11:13). அவர்கள் தூரத்திலிருந்து கண்டு வாழ்த்தினார்கள். அதுவும் விசுவாசம்.

இன்று இதை எப்படி வாழ்வது?

• வார்த்தையை அறியுங்கள். விசுவாசம் வெறுமையில் வளராது — “விசுவாசம் கேள்வியினாலே வரும்” (ரோமர் 10:17). நம்ப வேண்டியதை அறியாமல் நம்ப முடியாது.
• சிறிய கீழ்ப்படிதலில் தொடங்குங்கள். ஆபிரகாமின் பயணம் ஒரு அடியில் தொடங்கியது. முழு வழியும் தெரிய வேண்டியதில்லை.
• சந்தேகத்தை மறைக்காதீர்கள். சாராள் சிரித்தாள்; தோமா கேட்டான். தேவன் நேர்மையான கேள்விகளைத் தாங்குகிறவர்.
• காத்திருப்பதையும் விசுவாசமாக எண்ணுங்கள். பதில் தாமதிக்கும்போது நிற்பதுதான் மிகப்பெரிய விசுவாசம்.

முடிவாக

விசுவாசம் ஒரு உணர்ச்சி அல்ல, ஒரு தகுதி அல்ல, ஒரு சாதனை அல்ல. அது தேவனுடைய வார்த்தையின்மேல் நிற்கிற ஒரு நிலைப்பாடு. அதன் பலம் விசுவாசிக்கிறவனில் இல்லை — விசுவாசிக்கப்படுகிறவரில் இருக்கிறது.

உங்கள் விசுவாசம் இன்று சிறியதாக இருக்கலாம். பரவாயில்லை. கடுகுவிதையளவு விசுவாசம் போதும் என்று இயேசு சொன்னார் — ஏனெனில் முக்கியம் விதையின் அளவல்ல, அது எதில் ஊன்றப்பட்டிருக்கிறது என்பதுதான்.